Skýin eru skuggar - Píanókvartettinn Negla
The Clouds are Shadows - Negla Piano Quartet
Laugardagur 31. janúar 2026
17:00-18:00
Norðurljós
Píanókvartettinn Negla flytur þrjá nýja píanókvartetta eftir tónskáldin Arngerði Maríu Árnadóttur, Huga Guðmundsson og Ingibjörgu Ýri Skarphéðinsdóttur. Efnisskráin endurspeglar fjölbreyttan blæ- og áferðaríkan hljóðheim píanókvartettsformsins. Í verkunum hafa tónskáldin sótt innblástur víða að, þar á meðal í íslenskan þjóðlagaarf og úr þeim skapað ólíka hljóðheima, þar sem oft á tíðum leynast djúpar tilfinningar undir friðsælu yfirborði tónlistarinnar.
//
The piano quartet Negla performs three new piano quartets by composers Arngerður María Árnadóttir, Hugi Guðmundsson and Ingibjörg Ýr Skarphéðinsdóttir. The repertoire reflects the diverse, nuanced and textured soundscape of the piano quartet form. In their works, the composers have drawn inspiration from many places, including Icelandic folk music, and from them they have created different soundscapes, where deep emotions often lurk beneath the peaceful surface of the music.
Efnisskrá / Programme
Arngerður María Árnadóttir (1975):
Skýin eru skuggar (2025) – Frumflutningur
Skýin eru skuggar
Stjörnurnar gömlu
Ingibjörg Ýr Skarphéðinsdóttir (1992):
Hymnopedia Sacra (2025)
Hugi Guðmundsson (1977):
Centuria (2025) – Frumflutningur
I. Covenant
II. Crystalline
III. Carillon
Flytjendur / Performers
Píanókvartettinn Negla / Negla Piano Quartet:
Sólveig Steinþórsdóttir, fiðla / violin
Anna Elísabet Sigurðardóttir, víóla / viola
Júlía Mogensen, selló / cello
Þóra Kristín Gunnarsdóttir, píanó / piano
Um verkin
Arngerður María Árnadóttir varð fyrir miklum innblæstri af ljóðinu Skýin eru skuggar eftir Jon Fosse og ber píanókvartettinn sem hún samdi fyrir Neglu sama titil.
Skýin eru skuggar
af sekúndum
og hvað var þá fjallið
sem ekkert hyldýpi
sortnaði undir
ég verð að tala
um strauma liðinna daga
og þessa knýjandi dropa
af kulda
í brjósti mínu
og þessar logandi stungur
jæja þá
dauðinn er að vorlagi
himnaveðrið mitt
eins og hverfandi draumar
meðan hjartað berst um í brjósti mér
gegn dauðanum sem vill komast inn
– Jon Fosse, íslensk þýðing Aðalsteinn Ásberg Sigurðsson
/
Ingibjörg Ýr skrifar:
Það má segja að Hymnopedia Sacra sé hugleiðing um stríð í öllum sínum stórkostlega fáránleika.
Sónata fyrir fiðlu og píanó í f-moll, op. 80 eftir Prokofiev er eitt af mínum uppáhalds tónverkum en það var samið milli 1938 og 1946, í Síðari heimsstyrjöldinni. Ég las eitt sinn að ákveðnum köflum fiðlupartsins hefði verið lýst af tónskáldinu sem líkt og vindhviðum í kirkjugarði. Ég hef ekki hugmynd um hvort þetta er satt en mér fannst það passa vel og vann að ég held með svipaðar myndir þegar ég samdi þetta verk - eða kannski frekar golu sem leikur um rykmettaða og stundursprengna borg. Ég var einnig með Shostakovich í eyrunum og eftir fyrstu æfingu með Neglu fór ég að heyra í Messiaen líka.
Stærstan þátt á þó líklega Satie en þriðji kafli þessa verks er umritun á gömlu verki eftir mig sem ég samdi þegar ég var að spila Gymnopediur Satie á píanóið. Heitið Gymnopedia vísar í dansa sem Forn-Grikkir iðkuðu og Hymnopedia Sacra er sálmahandrit frá 18. öld - Hymnopedia Sacra gæti þá verið einhvers konar sálmadans.
/
Hugi Guðmundsson um Centuria:
Titillinn vísar til latneska orðsins centuria (hundrað) og byggir á þeirri staðreynd að samanlagt hafa hljóðfærin fjögur 100 strengi.
Fyrsti kaflinn, Covenant, byggir á hljómagangi sem fléttast saman við rísandi og fallandi stef, rofinn af stuttum, rytmískum köflum. Eftir því sem verkinu vindur fram leysast þessar ólíku hugmyndir upp og mörkin milli þeirra verða óskýr.
Í öðum kaflanum, Crystalline svífur brotakennd laglína í þremur áttundum yfir endurteknu píanóostinato, sem liggur ofan á hljómum í vinstri hendi píanósins.
Í lokaþættinum, Carillon, umbreytist hljómagangur fyrsta kaflans í ófyrirsjáanlegt pólýrýtmískt mynstur í píanóinu. Strengjahljóðfærin lita hljóminn með örsmáum frávikum í tóni sem virka fremur sem blæbrigði en sjálfstætt stef.
//
About the works
Arngerður María Árnadóttir was greatly inspired by the poem The Clouds Are Shadows by Norwegian poet Jon Fosse and gave the piano quartet she composed for Neglu the same title.
/
Ingibjörg Ýr writes:
One could say that Hymnopedia Sacra is a meditation on war in all its magnificent absurdity.
The Sonata for Violin and Piano in F minor, Op. 80 by Prokofiev is one of my favorite works, composed between 1938 and 1946, during the Second World War. I once read that certain passages of the violin part were described by the composer as being like gusts of wind in a cemetery. I have no idea if that is true, but I thought it fit well and, I believe, worked with similar imagery when I composed this piece—or perhaps more like a breeze playing over a dust-laden and shell-shattered city. I also had Shostakovich in my ears, and after the first rehearsal with Neglu, I began to hear Messiaen as well.
The largest influence is probably Satie, however, as the third movement of this work is a transcription of an old piece of mine that I composed while playing Satie’s Gymnopédies on the piano. The title Gymnopedia refers to dances practiced by the Ancient Greeks, and Hymnopedia Sacra is an 18th-century hymn manuscript—so Hymnopedia Sacra could then be some kind of hymn dance.
/
Hugi Guðmundsson about Centuria:
The title refers to the Latin word centuria (a hundred) and is based on the fact that the four instruments together have 100 strings.
The first movement, Covenant, is built on a harmonic progression interwoven with rising and falling motifs, interrupted by short, rhythmic passages. As the work progresses, these different ideas gradually dissolve, and the boundaries between them become blurred.
In the second movement, Crystalline, a fragmentary melody floats in triplets over a repeated piano ostinato, which lies atop the harmonies in the piano’s left hand.
In the final movement, Carillon, the harmonic progression from the first movement transforms into an unpredictable polyrhythmic pattern in the piano. The string instruments color the harmony with tiny deviations in pitch that function more as nuances than as independent motifs.
Píanókvartettinn Negla tók til starfa árið 2023 og samanstendur af fjórum ungum tónlistarkonum, þeim Sólveigu Steinþórsdóttur fiðluleikara, Önnu Elísabetu Sigurðardóttur víóluleikara, Hrafnhildi Mörtu Guðmundsdóttur sellóleikara og Þóru Kristínu Gunnarsdóttur píanóleikara. Kvartettinn hefur komið fram á ýmsum tónleikum, m.a. á tónleikum Kammermúsíkklúbbsins í Hörpu, í Tíbrá í Salnum i Kópavogi og í Hofi á vegum Tónlistarfélags Akureyrar. Kvartettinn hefur fengið mjög góðar viðtökur tónleikagesta og gagnrýnenda en m.a. hefur Michael Jón Clarke skrifað um flutning Neglu: „á fyrstu tónum var ljóst að hér væri ekki um venjulegan flutning að ræða. Þar var einhver blanda af mýkt og styrk, tónarnir flæddu milli hljóðfæra eins og fljót af kvikasilfri. Stuttu stefin sem Mahler fléttar svo meistaralega milli hljóðfæra köstuðust mjúklega milli bakka þessa silfurfljóts svo kröftuglega en í senn áreynslulaust að verkið var næstum eins og eilífður straumur. Samspilið milli flytjenda var eins og um væri að ræða eitt stórt hljóðfæri.“ Þrátt fyrir mikla blómatíð nýrrar íslenskrar tónlistar hafa aðeins örfáir íslenskir píanókvartettar verið samdir. Píanókvartettinn Negla hefur pantað þrjá píanókvartetta frá íslenskum tónskáldum, Huga Guðmundssyni, Ingibjörgu Ýr Skarphéðinsdóttur og Arngerði Maríu Árnadóttur. Meðlimir Neglu hlakka mikið til að kynna þessi nýju verk fyrir áheyrendum hérlendis og erlendis á næstu misserum.
Píanókvartettinn Negla hefur starfað saman í tæp tvö ár og á þeim tíma vakið athygli fyrir metnaðarfulla tónleika og flutning í hæsta gæðaflokki. Eitt af markmiðum kvartettsins er að stefna saman sjaldheyrðum kammerverkum við þekkt stórvirki klassískrar tónlistar líkt og raunin er hér. Hér fléttast saman mögnuð kammerverk frá ólíkum heimum í flutningi píanókvartettsins Neglu en hann skipa fjórar ungar tónlistarkonur í fremstu röð; Sólveig Steinþórsdóttir, fiðla, Anna Elísabet Sigurðardóttir, víóla, Hrafnhildur Marta Guðmundsdóttir, selló og Þóra Kristín Gunnarsdóttir á píanó.
//
Negla Piano Quartet was founded in 2023 and consists of four young musicians: violinist Sólveig Steinþórsdóttir, violist Anna Elísabet Sigurðardóttir, cellist Hrafnhildur Marta Guðmundsdóttir, and pianist Þóra Kristín Gunnarsdóttir.
The quartet has performed at various concerts and festivals, including the Reykjavík Chamber Music Society’s concert series in Harpa, the Tíbrá concert series in Salurinn in Kópavogur, and at Hof, hosted by the Akureyri Music Society. The group has received high praise from audiences and critics alike. Music critic Michael Jón Clarke wrote about Negla’s performance: "From the very first notes, it was clear that this was no ordinary interpretation. There was a unique blend of softness and strength, with the tones flowing between the instruments like a river of mercury. The short motifs that Mahler so masterfully weaves between the instruments drifted effortlessly between the banks of this silver stream— powerfully yet seamlessly—making the piece feel almost like an eternal current. The interplay between the musicians was as if they were playing a single large instrument."
Despite the current flourishing of new Icelandic music, only a handful of Icelandic piano quartets have been composed. Negla has commissioned three new piano quartets from Icelandic composers: Hugi Guðmundsson, Ingibjörg Ýr Skarphéðinsdóttir, and Arngerður María Árnadóttir. The members of Negla are excited to introduce these new works to audiences both in Iceland and abroad in the coming months.